روز جهانی بیهوشی سال 1400
۱۶ اکتبر سال ۱۸۴۶ روزی است که اولین استفاده موفقیتآمیز از اتر برای بیهوشی به ثبت رسید. ویلیام مورتون از اتر برای بیهوشی در جراحی خارج کردن توده گردن از گیلبرت ابوت توسط جان وارن رئیس انجمن جراحان آمریکا استفاده کرد.
این اتفاق یکی از مهمترین رویدادهای مهم تاریخ پزشکی بود که در بیمارستان عمومی ماساچوست وابسته به دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد به وقوع پیوست و باعث شد تا بیمار بتواند از مزایای جراحی بدون درد استفاده ببرد. سالروز این اتفاق به عنوان روز جهانی بیهوشی در سراسر جهان به رسمیت شناخته شدهاست زیرا علم پزشکی پس از دستیابی به روشهای مختلف بیهوشی شاهد پیشرفتهای شگرفی در عرصه علوم جراحی و نیز سایر بخشهای مهم شده است.
بیهوشی در ایران
نخستین عمل جراحی مدرن در ایران حدود ۱۷۰ سال پیش (سال ۱۲۳۰ شمسی) توسط فردی اتریشی بنام یاکوب ادوارد پولاک انجام شد و فوکتی مسیولیت بیهوشی را به عهده داشت برای نخستین بار در ایران از اتر برای بیهوشی بیمار استفاده شد.
بیهوشی در ایران تا سالها بعد با روشهای بسیار ابتدایی مانند ماسک امبردن و قطره اتر انجام میشد و اغلب افرادی این مسئولیت را به عهده داشتند، پزشک نبودند و به طور تجربی با بیهوشی آشنایی داشتند. برخی جراحان نیز خود مبادرت به بی حسی نخاعی میکردند. بعدها در مراکز دانشگاهی دستیاران جراحی و یا دانشجویان سال آخر پزشکی عهده دار این وظیفه میشدند.
در سال ۱۳۳۰ پروفسور عدل که در کشور فرانسه تخصص جراحی عمومی خود را گرفته بود، فردی به نام Boue را با خود به ایران آورد تا به بیهوش کردن بیماران بپردازد. این شخص در بیمارستان سینا با ماسک امبردن بیماران را بیهوش میکرد.
یک سال بعد دکتر فر که فارغالتحصیل رشته تخصصی بیهوشی از انگلستان بود، آموزش پزشکان در رشته بیهوشی را آغاز کرد و تدریس بیهوشی در برنامه درسی دانشجویان پزشکی عمومی گنجانده شد.
در سال ۱۳۴۷ تفکیک گروههای آموزش جراحی و بیهوشی صورت گرفت و آموزش پزشکان متخصص بیهوشی به صورت مستقل ادامه یافت.